Τη διακοπή της λειτουργία του, αποφάσισε το Κοινωνικό Ιατρείο Καλαμάτας. Όπως αναφέρεται μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση που εξέδωσαν, τα μέλη του Συλλόγου Φίλων του Κοινωνικού Ιατρείου σε πρόσφατη συνέλευσή τους κατέληξαν ότι το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Καλαμάτας έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του και αποφάσισαν να διακόψουν οριστικά την λειτουργία του, μετά από οκτώ συναπτά έτη και να διαλύσουν τον σύλλογο που συντηρούσε τις υπηρεσίες του Ιατρείου.

Οπως τονίζεται στην ανακοίνωση: «Η απόφαση αυτή δεν λήφθηκε αβασάνιστα και δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Ήδη από το 2016, με τον νόμο που πρόσφερε πρωτοβάθμια υγειονομική κάλυψη στους ανασφάλιστους, έγινε επίμονη προσπάθεια από τους εθελοντές του ιατρείου να κατευθύνουμε όλους όσοι είχαν ΑΜΚΑ στα Κέντρα Υγείας, το Νοσοκομείο, το ΠΕΔΥ σ’ αυτά που ονομάζουμε – και οφείλουν να είναι – οργανωμένες δομές Υγείας και Πρόνοιας, τις οποίες οι πολίτες τις έχουν στήσει με τον ιδρώτα τους και πολλάκις με το αίμα τους.

Οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες δημιουργίας του Κοινωνικού Ιατρείου ήταν τελείως διαφορετικές από αυτές που επικρατούν τώρα. Τότε, τον Δεκέμβρη του ’11, στην συνεδρίαση του ΔΣ της Ιατρικής Εταιρείας Μεσσηνίας πάρθηκε η απόφαση να ξεκινήσουμε τις διαδικασίες να βοηθήσουμε οι γιατροί της πόλης εθελοντικά τον λαό της πόλης και της περιοχής από την οποία ζούσαμε και ζούμε, είχαμε στο νου μας να μην έχουμε καμιά απώλεια υγείας και ζωής επειδή οι πολίτες δεν θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις… Το εγκαταλελειμμένο κτίριο της Σχολής Νοσηλευτριών του παλιού Νοσοκομείου επισκευάστηκε, βάφτηκε, οργανώθηκε από εθελοντές όλων των ειδικοτήτων και των φορέων της πόλης. Παρά τα σοβαρά προβλήματα ο λαός σκεφτόταν καθαρά και ο φόβος έσβησε μπροστά στο κοινωνικό δέσιμο που καλλιέργησε την ελπίδα και την αισιοδοξία. Η στάση του λαού και οι δράσεις του ήταν αυτό που λέμε εποποιία. Το εγχείρημα δούλεψε, με ψυχή και αισιοδοξία και πρόσφερε, μαζί με όλο τον λαό σε όλο τον λαό.

Από τότε, ο λαός μας δέχτηκε απανωτά χτυπήματα στην ψυχή, στη συνείδησή του και στην αξιοπρέπειά του. Δεν προλαβαίναμε να πάρουμε ανάσα, δεν προλαβαίναμε να τα επεξεργαστούμε λογικά και συναισθηματικά. Η σύγχυση του λαού και η παραίτησή του μέσα από την συνεχή «προδοσία» των προσδοκιών του από τις αλλεπάλληλες κυβερνήσεις που μεσολάβησαν τα τελευταία χρόνια, από την έλλειψη καθοδήγησης από τους «πνευματικούς» ανθρώπους και την «διανόηση» και από τον Τύπο και τα ΜΜΕ που στην συντριπτική τους πλειοψηφία ξεπλένουν καθημερινά κάθε προδοσία και κλοπή του δημόσιου πλούτου και της ευτυχίας, των ονείρων και της επιβίωσης του λαού, δεν έχει προηγούμενο… Σε αυτές τις συνθήκες, το ιατρείο δεν έχει περιεχόμενο. Δεν έχει νόημα να εξυπηρετούμε πάγιες ανάγκες των πολιτών, οι οποίες πιστεύουμε ότι πρέπει να καλύπτονται από την πολιτεία… Ευχαριστούμε όλους όσοι πορευτήκανε μαζί μας σε αυτόν τον δρόμο για όσο χρόνο και δρόμο μπορέσανε. Τους σκεφτόμαστε όλους με αγάπη και βαθειά εκτίμηση… Τα αρχεία του συλλόγου είναι όλα στη διάθεση κάθε καλόπιστου και σοβαρού ερευνητή της ιστορίας και των κινημάτων. Θα φροντίσουμε να βρούμε τόπο και χώρο μόνιμης παρουσίας τους. Τα περιουσιακά στοιχεία του συλλόγου θα διατεθούν σε δομές αλληλεγγύης, σύμφωνα με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου»