Πριν από μερικά χρόνια η διοίκηση του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας στο Τσάρλεστον αποφάσισε να σχεδιάσει το νέο κτήριο του Παιδιατρικού νοσοκομείου, μαζί με τους ασθενείς και τις οικογένειές τους.

Ο Δρ Μαρκ Σέρερ, παιδιατρικός καρδιολόγος και η ομάδα του, προσκάλεσαν τους ασθενείς και τις οικογένειές τους καθώς και το νοσηλευτικό προσωπικό, να συμμετέχουν στη διαδικασία του σχεδιασμού, πριν ακόμη προσλάβουν κάποιον αρχιτέκτονα. Το νέο 10ώροφο κτήριο χρειάστηκε σχεδόν μια δεκαετία για να ολοκληρωθεί, λειτουργεί εδώ και μερικούς μήνες και διαθέτει 250 κλίνες.

Ένα από τα πρώτα άτομα με τα οποία ήρθε σε επαφή η διοίκηση του νοσοκομείου, ήταν η Κέλι Λόιντ, μια γυναίκα που είχε περάσει αρκετούς μήνες εκεί, καθώς είχε γεννήσει πρόωρα δίδυμα. Από τότε έχουν περάσει 13 χρόνια και οι κόρες της χαίρουν άκρας υγείας, όμως, αυτή η εμπειρία βοήθησε τη Λόιντ να δει από κοντά τις ελλείψεις στον σχεδιασμό του νοσοκομείου, όπως για παράδειγμα την άβολη θέση του μπάνιου και την έλλειψη ιδιωτικότητας σε κάποιους χώρους. «Είναι ένα πραγματικά δύσκολο μέρος», λέει.

Ωστόσο, η Λόιντ ήταν ευγνώμων για τη φροντίδα που παρείχε το νοσοκομείο στις κόρες της και ήθελε να το ανταποδώσει. Έτσι, όταν το νοσοκομείο της ζήτησε να συμμετέχει σε μια επιτροπή για τον σχεδιασμό του κτηρίου, δέχτηκε αμέσως.

Η Λόιντ το πήρε πολύ ζεστά και στρατολόγησε άλλα 26 άτομα τα οποία βοήθησαν στην επιλογή του αρχιτεκτονικού γραφείου Perkins & Will το οποίο συνεργάζεται με την McMillan Pazdan Smith Architecture. Μαζί με τις ομάδες σχεδιασμού, οι αρχιτέκτονες επικεντρώθηκαν στις διάφορες πτέρυγες. Για παράδειγμα, οι γιατροί που εργάζονται με αυτιστικά παιδιά επέλεξαν τα χρώματα και τον φωτισμό.

«Το χρώμα είναι κάτι που μπορεί να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά τα παιδιά σε αυτό το νοσοκομείο. Έτσι δουλέψαμε προσεκτικά ώστε το χρώμα να είναι διακριτικό και φυσικό», λέει ο Μανουέλ Καντρέτσα, διευθυντής της αρχιτεκτονικής στο Perkins & Will. Οι αρχιτέκτονες απέφυγαν όλα τα έντονα χρώματα και τους χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων.

Αντίθετα, ο σχεδιασμός δίνει έμφαση στο φυσικό φως και την πρόσβαση σε εξωτερικούς χώρους με θέα στον ποταμό Άσλεϊ και το λιμάνι του Τσάρλεστον, ενώ παράλληλα διαθέτει έναν κήπο και έναν παιδότοπο στον τελευταίο όροφο.

Ο Σέρερ λέει ότι η συλλογική συμμετοχή στον σχεδιασμό, συνέβαλε στο να γίνει το νοσοκομείο ένα καλύτερο μέρος για τους ασθενείς και ίσως να βοηθήσει εκείνον και τους συνεργάτες του, να γίνουν καλύτεροι γιατροί. «Όλη αυτή η διαδικασία με έκανε να ξανασκεφτώ τον τρόπο με τον οποίον παρέχουμε φροντίδα», λέει. «Με ανάγκασε να το ξανασκεφτώ. Μας ανάγκασε όλους να το ξανασκεφτούμε. Μπορούμε να είμαστε και ρεαλιστές και καινοτόμοι. Και επίσης μου υπενθυμίζει τα ιδανικά αυτού του έργου που σχεδιάσαμε».

ΠΗΓΗ: Fastcompany